می گفت، "به خوبا سر می زنی مگه بدا دل ندارند ... " ولی من شاهد بودم که تو خوب تر از اونی که بدا رو نگاه نکنی! من خودم شاهدم که هوامو داری آقا ... اما خب، کیه که نخواد خوب باشه تا امامش بیشتر دوسش داشته باشه؟ کیه که تشنه محبت امامش نباشه؟ آقا ... با همه خوب و بدی هام بمون برام! اوج ِ روضه اونجاست که اسم شما رو میارند ... ، اوجِ التماس و حسرت، اوج دوست داشتن، و اوج شرمندگی... هر بار روم نمیشه که ببینمت اما باز میخوام منِ شرمنده رو مثل هربار بطلبی. گفته بودم تا آدم نشدم نطلب. پس یا دعام کن و دستمو بگیر که آدم شم -ذره ای حتی!- یا حرفمو نادیده بگیر و بطلب ... محبوب ِ جان.

اخ خدا! کاش مردن دست ما بود. کاش همه چیز رویا بود. خوابی که از یک دنیای دیگه میدیدیمش و بعد بیدار می شدیم و خوشحال میشدیم که واقعیت نداشته و بغل خودت به خوابمون می خندیدیم! البته به این شرط که برعکس بیشتر شبای این دنیام، خواب اروم ببینم! و اون شب یه استثنا باشه ... خدا ... فقط تو ماندی. ... خدا مهم نیست بقیه چه فکری کنند، یا چجوری قضاوت، مهم اینه که من تو رو دوست دارم خدا! و تو منو خوب می فهمی.